در یادبود 16 آذر، روز دانشجو!
شباهنگ راد
با کودتای امپریالیستی سال 1332 که منجر به بر
کناری دولت مصدق گردید، حکومت سلطنتی جان دوباره ای گرفت
و بر تعرضات خویش علیه ی توده های ستم دیده و
فرزندان شان افزود. قریب به سه ماه از گذشت کودتا و همزمان با ورود
نیکسون به ایران، دانشگاه و دانشجویان به عنوان مبشران نشر
آگاهی در درون جامعه، در تیررس ارگان های مسلح رژیم
پهلوی قرار گرفتند. در این روز – 16 آذر – دانشگاه شاهد اوج درنده
خوئی های نظامی بود که با حمله و یورش ددمنشانه ی
خویش به دانشجویان قصد داشت تا ثبات و امنیت ضربه خورده ی
خود را با کُشتاری دیگر و این بار در درون دانشگاه ها برقرار
نماید. بهمین دلیل نیروهای مسلح و سربازان
"دسته جانباز" خود را روانه ی دانشگاه ها نمود و جان 3
دانشجوی معترض و رادیکال، بنام های شریعت رضوِی،
بزرگ نیا و قندچی را گرفت و
تعدای دیگر را زخمی و دستگیر نموده است.
بطور یقین جانیان و جلادان نظام پهلوی بر این
باور بودند که با تعرض وحشیانه ی خود به دانشگاه و دانشجویان و
با براه اندازی حمام خون در درون دانشگاه ها، قادر خواهند گردید تا
تحرکات و اعتراضات نسل بپاخاسته ی آنروزی را خاموش نمایند و یأس
و نا امیدی و ترس را در صفوف آنان
حاکم نمایند؛ امّا دانشگاه ها بعنوان میادین توضیح
علل ناملایمات جوامع ی طبقاتی و در تداوم سنن و منش
اعتراضی – انقلابی دانشجویان 16 آذر 32، همچنان بر رسالت
خویش پای فشرده و با تمام وجود پرچم آزادی و رهائی از
زیر سلطه ی مناسبات ظالمانه را برافراشته نگه داشتند.
بعد از چند دهه از حادثه ی ناگوار و تلخ 16 آذر – روز دانشجو – حکومت
سلطنتی بر کنار شد و رژیم جمهوری اسلامی بر اریکه
ی قدرت تکیه زد. جایگزینی در بالا،
تغییرات متحولانه و بنیادی ای را در پائین به
ارمغان نیآورد و کارگران و زحمت کشان در زیر لوای حکومتی
دیگر، مورد استثمار، چپاول و سرکوب قرار گفته اند. دانشجویان هم
بمانند توده های ستم دیده از تعرض رژیم و ارگان های
رنگارنگ مسلح اش در امان نبوده و روز به روز و به انحای گوناگون مورد
اذیت و آزار قرار گرفته اند. سران حکومت جدید با توسل جستن به روش
های متفاوت بر آن بودند تا به سیاق هم نوعان سابق شان، سر پُل
ارتباطی فیمابین عناصر روشنفکر و جامعه را که در درون دانشگاه
ها تمرکز یافته بودند را قطع نمایند. بر همین اساس از همان آغاز،
سیاست کنترل، حذف فیزیکی و انحراف مبارزات رادیکال
دانشجویان در دستور کار آنان قرار گرفت. سه سال با حیله ی
"انقلاب فرهنگی" و به بهانه ی زدودن فرهنگ
"غربی" در صفوف دانشجویان، در دانشگاه ها را بسته تا بزعم
خویش بر فضای دانشگاه ها و دانشجویان غلبه نماید.
بعد از بازگشائی مجدد دانشگاه ها، سران حکومت از عناصر معترض، مبارز،
کمونیست و رادیکال به درون دانشگاه ها ممانعت بعمل آوردند و نیروهای
وابسته بخویش را بمنظور شناسائی و کنترل هر چه وسیع تر دانشجویان
روانه ی میادین آموزشی نموده و هر دانشجوی مخالف را دستگیر و از ادامه
ی تحصیل باز داشته اند؛ تلاش نمودند تا اعتراضات بحق دانشجویان
را بر اساس امیال و منافع ی طبقاتی خویش سمت و سو دهند؛
دستگاه های حفاظت و حراست را پایه ریزی و باصطلاح دانشجوی
خاطی را تنبیه و مخالفین و مبارزین در درون دانشگاه ها را
دستگیر و به بیرحمانه ترین شکلی بقتل رسانده اند تا مانع
ی اشاعه و فرهنگ مبارزاتی و انقلابی گردند. امّا دانشگاه و
دانشجویان علیرغم اختناق و سرکوب های بی وقفه رژیم و
بگیر و ببندها در میادین آموزشی و با میراث
داری از سنن و رسالت مبارزاتی، در مقابل سیاست های
ارتجاعی و سرکوبگرایانه رژیم ایستادگی نموده و مزدوران
رژیم را به چالش گرفته اند و با الهام از "یاران
دبستانی" خویش توطئه های رژیم را پس زده و راه خود
را پیشه ی خود ساخته اند.
بی گمان جنبش دانشجوئی در طول حیات خویش از فرصت
های بسیار زیادی برخوردار بوده است و همچنین فرصت
های با ارزشی در مقابل اش قرار دارد. بطور قطع استفاده و کاربست
صحیح از این میادین و فرصت ها می تواند دامنه
ی تعرضات رژیم را محدودتر نموده و عمر و بقای سران حکومت را کوتاه و کوتاه
تر نماید. برافراشتن پرچم یگانگی و اتحاد، حمایت و
پیوند با دیگر جنبش های
اعتراضی در سطوح جامعه و طرد عناصر، نهادها و انجمن های وابسته به
حکومت از صفوف خود می تواند بر رادیکالیزم جنبش دانشجوئی
افزوده و مبارزات شانرا غنای هر چه بیشتری بخشد. بنابراین
والاترین یادبود و گرامیداشت از جانباختگان 16 آذر و سایر
دانشجویان بخون خفته، باوری به ایده های انقلابی آنان
تا سر حد سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی و جایگزین
نمودن حاکمیت کارگران و زحمت کشان می باشد. همه و از جمله
دانشجویان باید در انجام این امر خطیر و
رهایی بخش کوشا باشند و با تمام توان و قوا، دسیسه های
شوم و نفاق افکنانه ی رژیم را در درون دانشگاه ها بر ملا و متحدانه در
مقابل آنها ایستادگی نمایند.
15 آذر 1385
6 دسامبر 2006
http://triboonshoma.blogfa.com
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ